سیستم اعلام حریق برای کاهش خسارات ناشی از آتش سوزی و امکان هشدار به موقع جهت مقابله سریعتر با اتش ابداع گردیده و امروزه استفاده از آن در ساختمانها به سرعت رو به گسترش میباشد این سیستم شامل مجموعه ای از قطعات الکترونیکی است که وظیفه هشدار و آشکارسازی وقوع آتش سوزی را بر عهده دارد سیستمهای اعلام حریق در دو نوع متعارف و آدرس پذیر طبقه بندی شده که از بخشهای مختلف شامل کنترل پنل، آشکارساز حريق (دتکتور)، منبع تغذیه، شستی آژیر و فلاشر اعلام حریق و کابل رابط تشکیل گردیده است.
دتکتورها در انواع دود، حرارت، شعله گازهای سمی و یا ترکیب پارامترهای مذکور تولید شده و بنا به مشخصات محل مورد نظر و فعالیتهای مرتبط با آن در نقاط مختلف سقف یا دیوار نصب میگردد. به عنوان مثال در فضاهایی مثل آشپزخانه یا پارکینگها که به طور طبیعی حاوی مقادیر دود یا گازهای سمی هستند عمدتاً از دتکتورهای حرارتی استفاده شده و استفاده از دتکتورهای دود در سایر مکانها بسیار متداول است این ابزار وظیفه بررسی پارامترها و مطابقت آنها با شرایط استاندارد را بر عهده و با مشاهده مولفه های حریق سیگنال های خطر به صورت اتوماتیک توسط سیستم پردازشگر ارسال شده و آژیر هشدار به صدا در می آید همچنین امکان هشدار دستی وقوع حریق توسط کاربر نیز با فشار دادن شستی اعلام خطر میسر است. معمولاً این شستی ها در نقاط مختلف ساختمان مثل راه پله و پارکینگها نصب میشوند کلیه تجهیزات مذکور در زونهای مختلف توسط کابل به یکدیگر مرتبط شده و به جعبه تقسیم هر طبقه و سپس به کنترل پنل مرکزی متصل می گردد.
“اجزای مختلف سیستم اعلام حریق”
به طور کلی انتخاب سیستم بهینه و کارآمد متناسب با نیاز های پروژه، استفاده از شرکتهای معتبر جهت تامین تجهیزات و نصب و راه اندازی سیستم (تامین قطعات از یک شرکت و نصب توسط شرکت دیگر به دلیل مباحث گارانتی و پاسکاری خطاهای احتمالی توصیه نمی شود)، زون بندی مناسب جهت کاهش زمان شناسایی محل حریق و اختصاص زون بندی مناسب جهت کاهش زمان شناسایی محل حریق و اختصاص زون جداگانه به محل های حساس مثل پمپ خانه، رعایت ضوابط استاندارد در فواصل نصب تجهیزات مثل شستی (140 سانتی متر از کف تمام شده) و آژیرها (210 سانتی متر از کف)، انتخاب دتکتورها بر اساس کاربری فضا و کلاس بندی آنها، رعایت شعاع پوشش دتکتورها (حداکثر 7.5 متر برای دتکتور دودی و 5.3 متر برای دتکتور حرارتی) و حداقل فواصل از دریچه های هوا و اسپرینکلرها، محافظت تجهیزات در برابر رطوبت یا جریان سریع هوا، نصب کنترل پنل در محل مناسب و در دسترس و اتصال آن به سیستم ارتینگ، اتصال کنترل پنل به منبع تغذیه و شارژ مناسب جهت ادامه کار در زمان قطع برق، استفاده از کابلهای استاندارد حفاظ دار (شیلددار) مقاوم در برابر حریق و یا غلاف گذاری استاندارد (فلکسی)، برنامه ریزی صحیح در سیستم های آدرس پذیر، آموزش صحیح نحوه استفاده به بهره برداران، تعمیر و نگهداری مستمر، بازدید های دوره ای و رفع خطاها و هشداری کاذب سیستم از مهمترین نکات طراحی، اجرا و بهره برداری از سیستم های اعلام حریق محسوب شده و متضمن عملکرد صحیح آن است.
“دتکتور”
“شستی اعلام حریق”
“آژیر هشدار حریق”