طراحی سیستم اعلام حریق باید بر اساس کاربری ساختمان، تعداد طبقات، متراژ، مسیرهای خروج اضطراری، محل نصب تجهیزات و استانداردهای سازمان آتش‌نشانی انجام شود. رعایت این موارد باعث افزایش سرعت تشخیص حریق و دریافت آسان‌تر تاییدیه آتش‌نشانی خواهد شد.

از جمله معیار های طراحی سیستم اعلام حریق می ‌توان به منطقه تحت پوشش و همچنین لینک هایی که با سیستم اطفا حریق، تابلو بوستر پمپ و همچنین سیستم تهویه دود و اگزاست اشاره کرد. زون یا منطقه تحت پوشش به مکان‌ قرارگیری سیستم اعلام حریق در ساختمان ‌ها گفته می ‌شود.

به طور کلی تمامی زون‌ ها یا منطقه تحت پوشش از شستی و یا سیستم خودکار برخوردار هستند و این به خاطر باخبر شدن سریعتر اهالی ساختمان از وقوع آتش سوزی می ‌باشد. طراحی سیستم اعلام حریق قوانین و مقررات خاص خود را دارد و هنگام نصب نیز باید به آن ها توجه کافی داشت. به عنوان مثال از جمله قوانین و مقررات خاصی که باید هنگام نصب سیستم اعلام حریق به آن توجه کرد نقطه ‌ای است که پنل در آن قسمت نصب خواهد.

در واقع مکانی که پنل در آن قسمت نصب خواهد شد باید در دسترس کامل پرسنل و نگهبان ‌های آتش نشانی باشد و از روشنایی کافی برخوردار بوده و هنگام قطعی برق برای این پنل برق اضطراری فراهم شود. از دیگر نکاتی که باید هنگام نصب پنل به آن توجه کرد این است که محلی مناسب برای تخلیه ساختمان را نیز در نظر داشته باشیم یعنی این منطقه باید در مقابل ضربه‌ ها و آسیب‌ های فیزیکی در امان باشد. بهتر است بدانید که برای طراحی سیستم اعلام حریق از سه نوع نرم ‌افزار استفاده می‌ شود. نرم‌افزار های طراحی سیستم‌ اعلام حریق برای تجزیه و تحلیل، انجام محاسبات و مدل سازی استفاده خواهند شد و در واقع هرچه بیشتر در رابطه با سیستم اعلام حریق از استاندارد های بین المللی پیروی کنند از اعتبار بیشتری نیز برخوردار خواهند شد.